Metody badania czystości kryształów (na przykładzie kwarcu):
Kontrola wizualna: kryształ-o wysokiej czystości (np. SiO₂ większy lub równy 99,9%) jest przezroczysty i wolny od zanieczyszczeń; kryształy niższej-klasy zawierają pęcherzyki lub pęknięcia.
Instrumenty:
Dyfrakcja promieni X- (XRD): ilościowa analiza składu minerałów (błąd ±0,5%).
Spektroskopia w podczerwieni FTIR: wykrywa zanieczyszczenia takie jak grupy hydroksylowe (np. zawartość OH⁻ < 10 ppm w kryształach syntetycznych).
Metoda gęstości: Gęstość czystych kryształów wynosi 2,65 g/cm3; odchylenie > 0,02 g/cm3 wskazuje na obecność zanieczyszczeń.
Przykład: Czystość topionego kwarcu może osiągnąć 99,99%, podczas gdy naturalny kryształ wynosi zazwyczaj 99,5% -99,9%.
